پس از طی مرحله طراحی:

·         لیست تجهیزات مشول در برنامه CM و شناسنامه آنها تهیه شده است.

·         تکنیکهای مورد نیاز برای پایش وضعیت هر تجهیز انتخاب شده است.

·         تعداد و محلهای داده برداری و پریود داده برداری تعیین شده است.

·         امکانات مورد نیاز برای داده برداری تأمین شده و یا پیمانکار ذی صلاح انتخاب شده است.

·         Data base نرم افزاری برای وارد کردن نتایج داده برداری آماده شده است.

·         روشهای اجرایی، دستور العملها و فرمهای مورد نیاز تدوین شده اند.

البته بدیهی است در طول اجرای برنامه ممکن است مفاد هر کدام از آیتمهای فوق مورد بازنگری قرار گیرد و این موضوع در مرحله نهایی تحت عنوان "بهبود مستمر" دیده شده است.

اجرای برنامه مطابق با دستور العملهای تهیه شده آغاز می گردد و به طور کلی سیکل CM مطابق با شکل زیر طی می شود:

 همانطور که پیداست، جمع آوری اطلاعات (برای مثال اندازه گیری ارتعاشات) مرحله اول کار را تشکیل می دهد. پس از ارزیابی اطلاعات و از طریق مقایسه مقادیر با مقادیر پایه (هم مقدار کلی ارتعاش و هم مؤلفه های فرکانسی آن)،  موارد مسأله دار تشخیص داده شده (آشکار سازی عیب) و به علاوه با توجه به میزان اختلاف با مقادیر پایه و اینکه این اختلاف از چه نوعی (از نظر مؤلفه های فرکانسی و ...) است، در دو دسته آلارم و تریپ تقسیم می شوند (تعیین شدت عیب). موارد درحد آلارم، در برنامه مراقبت ویژه قرار گرفته و در فواصل زمانی کوتاه تر از معمول، داده برداری صورت می پذیرد. موارد در حد تریپ، مورد ارزیابی دقیق قرار گرفته و پس از تشخیص ناحیه معیوب و حتی المقدور نوع عیب، درخواست انجام اقدام اصلاحی (فعالیت تعمیراتی) صادر می شود که معمولاً یکسری توصیه ها را نیز در بر دارد. پس از اینکه اقدام اصلاحی صورت پذیرفت، وضعیت تجهیز مورد ارزیابی مجدد قرار می گیرد تا از اثربخشی اقدام اصلاحی اطمینان حاصل شود (ارزیابی نتیجه). در نهایت سیکل مجدداً تکرار می گردد.